Αιδοίου αναίδεια (Ελένη Μερκενίδου)

Ολέθριο σχήμα ζοφερό
προτάσσει στον αέρα
να εκτοπιστούν οι άπιστοι.
Διαθέτω σπάνια συλλογή
όψεων και μετώπων
συγκίνησης ορθόδοξης
πυρριχίας, με τον παλμό
του μέλλοντος.

Σφύζω τον πορθητόν σφυγμό
τον θρίαμβο των κνήστρων
κνίζω κνησμό σαν γλυκασμό
στων κνέωρων τη στύση.
Δοκίμασα τις μέρες
κι αλάτισα τις νύχτες.

Μεταμφιέζω τη στιγμή
που λαίμαργα θα τεντωθείς
ν’ αναρριχάται ο στεναγμός
την άνοιξη.

Ελένη Μερκενίδου, Από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα (2009)

Posted in Ποιήματα Tagged with: